Ludwig van Beethoven
Słynny motyw początkowy w spokojnym tempie, nic szybszego niż ósemki, na tle jednego dźwięku basu lewej ręki w każdym takcie. Prawa ręka przenosi się niemal w każdym takcie – figury otwartej dłoni c-e-a w górę do h i e-g-h (palce 1-2-4, potem 5) oraz oktawa e–e – i dlatego utwór nie jest na poziomie podstawowym.
Opracowanie dla tej aplikacji (CC0)
Inne, dużo prostsze opracowanie niż temat „Für Elise” z tego samego poziomu. Przedtakt i takty 1–8 idą za melodią Beethovena ze wszystkimi wartościami podwojonymi (3/8 zapisane jako 3/4), ze zmianami podanymi niżej; takty 9–16 powtarzają takty 5–8. Lewa ręka gra jeden trzymany dźwięk basu w takcie, a pod figurą początkową ma pauzy, jak w fakturze samego Beethovena w tym miejscu. 17 zapisanych taktów (przedtakt na jedną miarę i 16 taktów), ćwierćnuta = 60. Palcowanie w druku (5 na pierwszej nucie, 1-2-4, potem 5 w figurach otwartej dłoni, 1-5-4 na oktawie w takcie 4) jest nasze (2026-10-05).
Zmiany względem źródła: Metrum i wartości: 3/8 Beethovena zapisano jako 3/4, ze wszystkimi wartościami nut podwojonymi (szesnastki stają się ósemkami). Takt 1: e, dis (ósemki), e (ćwierćnuta), h, d (ósemki); u Beethovena jest sześć równych nut e-dis-e-h-d-c, więc c przed a z taktu 2 pominięto i po sobie nie następują więcej niż cztery równe nuty. Takty 3–4: po takcie 1 bez znaków przygodnych – g zamiast gis w takcie 3, d zamiast dis na końcu taktu 4. Takty 5–8 to nasza skrócona wersja taktów 5–8 Beethovena: takt 5 to e, d, c, h (u Beethovena: e, dis, e, h, d, c), takt 7 powtarza takt 3 (u Beethovena: h, e, c, h), a takt 8 kończy się na a. Takty 9–12 i 13–16 powtarzają takty 5–8. Lewa ręka: nasze opracowanie, jeden dźwięk basu w takcie (a lub e) zamiast akordów rozłożonych Beethovena.
Musicanyya gra ten utwór w twojej przeglądarce, gdy JavaScript jest włączony. Jak uczy Musicanyya Wszystkie utwory