Innocence (25 Etudes faciles op. 100 nr 5 – część początkowa, opracowanie)

Naucz się tego utworu

Kompozytor

Johann Friedrich Franz Burgmüller

Opracowanie

Materiał do ćwiczeń Musicanyya

Poziom

Średnio zaawansowany

Tonacja

F-dur

Metrum

3/4

Tempo

112 BPM

Długość

16 taktów, ok. 1 min

Ręce

obie

Czego uczy

Wdzięczna melodia prawej ręki, łącząca szesnastkowe obiegniki z figurami z ćwierćnuty z kropką i ósemki, nad trzymanym trójdźwiękiem lewej ręki w każdym takcie, w metrum 3/4 i umiarkowanym tempie – raczej lekka artykulacja i cieniowanie fraz niż sama technika.

Jak to ćwiczyć

• Takt 1 to łańcuch opadających grup czterech szesnastek, każda o tercję niżej, nad jednym trzymanym akordem lewej ręki. Zapętl takty 1–2 w tempie 70 BPM i graj szesnastki równo i lekko.
• Takt 3 najpierw schodzi w dół, a potem biegnie szesnastkami w górę do wysokiego c, z crescendem. Pozwól mu narastać, potem zagraj ciszej dźwięk a z taktu 4.
• Takt 7 ma akcenty na dźwiękach as, a oraz e. Oprzyj się na każdej akcentowanej nucie, a następną pozwól miękko wybrzmieć.
• W taktach 10–11 lewa ręka kołysze się między dwoma dźwiękami, z oznaczeniem leggiermente: graj ją lekko i równo pod krótkimi ósemkami staccato prawej ręki.

Skąd pochodzi ta partytura

Opracowanie dla tej aplikacji (CC0)

To nasz własny, nowy skład nut, a nie kopia pliku z Mutopii, i opracowanie tylko części początkowej (11 taktów źródła): druga część źródła kończy się bardziej wirtuozowskim pasażem w dół i w górę, przesuniętym o oktawę (ottava), oraz akordem forte, które uznaliśmy za zbyt trudne jak na to miejsce w bibliotece, więc takty 12–16 to nasze własne zakończenie – powtórzenie szesnastkowej figury obiegnikowej z początku (takiej samej jak w takcie 1, zgodnie ze strukturą powtórzeń zapisaną w samym źródle), a po nim prosta kadencja IV-V7-I, zbudowana z motywów samego utworu, a nie przepisana z rzeczywistego zakończenia źródła. 4 października 2026 r. akordy lewej ręki w taktach 12–16 przeniesiono oktawę niżej, tam, gdzie mają je takty 1–11: były zapisane oktawę za wysoko, nad dźwiękami prawej ręki i między nimi, więc ręce się przeplatały i dzieliły klawisze (Konstytucja 1.8.0, zasada VII); tego samego dnia przegląd muzyczny poprawił harmonię kadencji: melodia taktu 14 kończy się na b¹, dźwięku akordu, jak w takcie 2 u Burgmüllera, a takt 15 rozwiązuje a¹ na g¹ nad c i b, w jego własnym układzie septymakordu dominantowego, więc melodia opada c²-b¹-a¹-g¹-f¹.

Zmiany względem źródła: Takty 12–16 to nasze zakończenie. Takty 12–16 opracowane na nowo 2026-10-04: lewa ręka oktawę niżej, jak w taktach 1–11, a kadencja przepisana jako IV-V7-I (takt 15: a¹-g¹ nad c i b).

Więcej na tym poziomie

• Menuet B-dur BWV Anh. 118
• Douce Plainte (25 Etudes faciles op. 100 nr 16) Johann Friedrich Franz Burgmüller
• Inquiétude (25 Etudes faciles op. 100 nr 18) Johann Friedrich Franz Burgmüller
• La Pastorale (25 Etudes faciles op. 100 nr 3) Johann Friedrich Franz Burgmüller
• Für Elise (temat, opracowanie dla tej aplikacji) Ludwig van Beethoven